Οι άνθρωποι πεθαίνουν μόνο όταν τους ξεχνάμε. Για σένα Αλέξη.

http://www.youtube.com/watch?v=gT9cnhyWzfY

"Μανα, ηρεμησα και δεν ποναω πια,
θελω να ξερεις πως σας βλεπω απο ψηλα,
Μανα με ζηλεψε μου ειπαν ο Θεος,
με πηρε διπλα του για αγγελο κι αυτος
Θα ειμαι διπλα σε καθε σας στιγμη
Θα σας προσεχω απο ΄κει πανω ολους μαζι.
κι αν θελησεις τωρα κατι να μου πεις,
τα ματια σηκωσε ψηλα για να με δεις!"

Για έναν άγγελο που έφυγε νωρίς από κοντά μας. Μπορεί να χαθήκαμε, αλλά πάντα θα είσαι μέσα στις αναμνήσεις μου, σαν κάτι όμορφο, παιδικό, γεμάτο αθωότητα. Όπως τότε στο σχολείο, που κρατιόμασταν χεράκι χεράκι, κάτω από το θρανίο για να μη μας δουν οι καθηγητές. Θυμάσαι? Ή τότε που είμασταν αγκαλιά πίσω από το σχολείο στο δασάκι. Αθώες στιγμές μιας ανέμελης εποχής. Να είσαι καλά εκεί που είσαι, και να χαμογελάς, όπως έκανες πάντα όσο ήσουν κοντά μας.