Έρχονται στιγμές
που τα λόγια δεν έχουν καμία σημασία. Ακόμα και η σιωπή είναι γολγοθάς. Οι σκέψεις
παίζουν κρυφτό μέσα στο μυαλό σου, και συνειδητοποιείς πως το μόνο που τελικά
αξίζει είναι μία αγκαλιά.
«Μία μόνο λύση
υπάρχει, η αγκαλιά...
Τα χέρια σου να
αγγίξουν το κορμί μου,
να γείρω το
κεφάλι μου στο στήθος σου,
να ακούσω το
χτύπο της καρδιάς σου,
και τότε να είσαι
σίγουρος,
αν την ακούσω να
χτυπάει δυνατά,
θα μείνω εκεί για
πάντα...
Θα ανοίξω τα χέρια
μου σαν περιστέρι,
και θα φωλιάσεις
μέσα εκεί.
Εκεί δεν θα φοβάσαι
τίποτα και κανέναν.
Μόνο ένα πράγμα
πρέπει να κάνεις,
να ξεμπλέξεις τα
χέρια σου και να μ’ εμπιστευτείς.
Μπορείς?! Δοκίμασέ
το και δεν θα χάσεις...
Στο ορκίζομαι....»
Όσο
δυνατός και αν είναι ένας άνθρωπος, χρειάζεται την επιβεβαίωση. Όχι με λόγια,
αλλά ούτε και με πράξεις. Μία αγκαλιά είναι αρκετή για να καταλάβεις τα συναισθήματα
του άλλου. Όσο πιο αληθινή είναι, τόσο πιο πολλά μπορείς να δώσεις. Το κυκλικό άγγιγμα
των χεριών μπορεί να σου αλλάξει την διάθεση και τις σκέψεις. Μπορείς να νιώσεις την μυρωδιά, τον χτύπο της καρδιάς του και να καταλάβεις αν ο άλλος είναι καλά, αν πονάει,
αν χαίρεται, αν λυπάται.
Δώσε
μου την χαρά να σε αισθανθώ. Αν ακούσω τον παλμό σου, θα μπορέσω να είμαι εκεί
για σένα. Ανάλογα με το ρυθμό της καρδιάς σου θα κινούμαι κι εγώ. Αρκεί να τον
ακούσω. Να τον ακούσω από κοντά. Να ακούσω και τον πιο μικρό ψίθυρο.
