Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2012

Βραδινές σκέψεις




Όσο βαθιά στη γη κι αν είμαι
Το κεφάλι μου θα είναι πάντα στραμμένο  στον ουρανό
Θα κοιτάω την ανατολή και τη δύση,
Εκεί θα είσαι πάντα εσύ
Όσο μακρά κι αν είσαι
Ακόμα κι αν δε μπορώ να σ’ αγγίξω
Θα κλείνω τα μάτια και θα ονειρεύομαι
Εμένα κι εσένα αγκαλιά
Να ακούω τους χτύπους της καρδιάς σου
Και να κοιμάμαι μέσα στα χέρια σου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου